لشكر تقسيم نمود و براى هر لشكرى فرماندهى معين كرد و به دست هر فرماندهى پرچمى داد و به سوى يكى از قبيله‌هاى مرتد گسيل داشت . يكم . پرچمى به خالد بن وليد داد و او را مأمور نمود به سوى طليحة بن خويلد حركت كند و قشون او را سركوب نمايد و پس از آن كه كار او را تمام كرد براى سركوبى مالك بن نويره به سوى « بطاح » برود و اگر مالك در برابر او مقاومت كرد با وى بجنگد . دوم . پرچمى نيز به عكرمة بن ابى جهل داد و او را براى سركوبى مسيلمه مأمور ساخت . سوم . پرچم ديگرى به مهاجرين أبى اميّه داد و او را مأمور ساخت كه لشكر « عنسى » را منكوب سازد و ايرانى زادگان يمن را يارى كند و آنان را از دست « قيس بن مكشوح » و ياران وى برهاند آن گاه به « كنده » واقع در سرزمين حضرموت حركت كند . چهارم . پرچمى نيز به خالد بن سعيد بن عاص كه از ترس جانش محل كار و مأموريت خود را در يمن ترك كرده و به مدينه آمده بود واگذار نمود و او را مأمور ساخت كه به سوى « حمقتين » واقع در اطراف شام حركت كند . پنجم . پرچم ديگرى به دست عمرو بن العاص داد و او را مأمور سركوبى گروه‌هاى « قضاعه » و « وديعه » و « حارث » نمود . ششم . پرچمى نيز به « حذيفة بن محصن غلفانى » داد و او را مأمور كرد كه اهل « دبار » را سر جاىشان بنشاند . هفتم . پرچمى هم به « عرفجة بن هرثمه » داد و او را مأمور ساخت كه به سوى « مهره » حركت كند ضمناً « حذيفه » و « عرفجه » را موظف كرد كه در اين مسير با همديگر اجتماع و اتّحاد نموده از يكديگر پشتيبانى نمايند . هشتم . پرچمى ديگر به « شرحبيل بن حسنه » داد و او را به كمك عكرمة بن ابى جهل فرستاد و به او گفت كه چون عكرمه از جنگ يمامه فارغ گرديد بايد به سوى « قضاعه » حركت كنى و با مرتدين بجنگى . نهم . پرچمى ديگر به « معن بن حاجز » يا به « طريفة بن حاجز » داد و به او دستور داد كه براى سركوبى قبيلهء « بنى سليم » و كسانى كه از قبيلهء « هوازن » به كمك آنان آمده‌اند